چون سر زلف تو از مشک شود چوگان ساز

حال او چون سر زلف تو پریشان آید

وانکه بر طره زیر و زبرت دست گشاد

از پس و پیش برو ناوک مژگان آید

همچو گویی سر مردانش به چوگان آید

سر مردان جهان در سر چوگان تو شد

مرد کو در ره عشقت که به میدان آید