اقبال جاودانی جان را ز در درآید

هر کو ز ناتمامی از تو وصال جوید

در عشق تو بسوزد از جان و دل برآید

ور از عنایت تو جان را رسد نسیمی

هرگه که شرح رویت عطار پیش گیرد

کام و لبش ز معنی پر در و گوهر آید