ای جگرسوختگان عهد کهن تازه کنید

گر نه از خاک درت باد صبا می آید

صبحدم مشک فشان پس ز کجا می آید

که گل تازه به دلداری ما می آید

گل تر را ز دم صبح به شام اندازد

این چنین گرم که گلگون صبا می آید