به هواداری گل ذره صفت در رقص آی

که گل تازه به دلداری ما می آید

گل تر را ز دم صبح به شام اندازد

این چنین گرم که گلگون صبا می آید

کم ز ذره نه ای او هم ز هوا می آید

تا گذر کرد نسیم سحری بر در دوست

نوش دارو ز دم زهرگیا می آید