که فلک بر تو به در می آید

لیک دانی تو که بی صد غم نیست

هر دمی کان ز تو بر می آید

سنگ بر بام فلک زن به صبوح

داد بستان ز جهانی که درو

بهتر خلق بتر می آید

در جهانی که همه بی نمکی است