چنین دانم که راتب می نماید

چه شیوه دارد آخر غمزه تو

که خون ریزیش واجب می نماید

ز دیوان جهان هر روز صد خونش

عجب برجی است درج دلستانت

که دو رسته کواکب می نماید

ز عشقت چون کنم توبه که از عشق