دوشم از پیشان خطاب آمد به جان

کین چنین شد هر که فردا شد پدید

روی های زشت فانی محو به

خاصه دایم روی زیبا شد پدید

کان که پنهان گشت پیدا شد پدید

ناپدید از خویش شو یکبارگی

کان که از خود محو، از ما شد پدید