نور با آب سیه در یک مکان آید پدید

خار و گل چون مختلف افتاد حیران مانده ام

تا چرا خار و گل از یک گلستان آید پدید

باز کن چشم و ببین کز بی نشانی چشم را

بود دریای دو عالم قطره نا افشانده ای

چون چنین می خواست آمد تا چنان آید پدید

گر تو نشنودی ز من بشنو که شاهی ای عجب