دلدار کرده بود، نه دل آنچه آن کشید

بس آه پرده سوز که از قعر دل بزد

بس نعره عجیب که از مغز جان کشید

پایان کار دل چو نگه کرد نیک نیک

عطار آشکار از آن دید نور عشق

کان دلفروز سرمه عشقش نهان کشید