نه او را کفر دامن گیر و نه دین

که صد دریا درآشامد به یکبار

ز رعنایان نازک دل چه خیزد

که این جا پردلی باید جگرخوار

نه او را نور دامن سوز و نه نار

دلا تا کی روی بر سر چو گردون

قراری گیر و دم درکش زمین وار