گفتم این جان به لب آمد ز فراقت گفتا

حال من گشت چو خال رخ او تیره و تار

گفتم ای جان شدم از نرگس مست تو خراب

گفت در شهر کسی نیست ز دستم هشیار

چون تو در هر طرفی هست مرا کشته هزار

گفتم اندر حرم وصل توام ماوی بود

گفت اندر حرم شاه که را باشد بار