گه آیی و گاه بازگردی

گه کعبه مجوی و گاه خمار

چون سیر شدی ز هرزه کاری

آنگاه به دین درآی یکبار

این نیست نشان مرد دین دار

چیزی که صلاح تو در آن است

بنیوش که با تو گفت عطار