خواه مطرب باش و خواهی نوحه گر

تن فرو ده آب در هاون مکوب

در قفس تا کی کنی باد ای پسر

بی نیازی بین که اندر اصل هست

این کمان هرگز به بازوی تو نیست

جان خود می سوز و حیران می نگر

ماندی ای عطار در اول قدم