آن جامه که از تو جان ما یافت

می نگذارد مرا به من باز

بگرفت مرا چنان که مویی

نتوان آمد به خویشتن باز

می نتوان کرد از شکن باز

روزی ز شکن کنند بازش

کز چهره ما شود کفن باز