گر سر او جدا کنند به گاز

عاشق تو کسی بود که چو شمع

نفسی می زند به سوز و گداز

باز خندد چو گل به شکرانه

آنکه بر جان خویش می لرزد

کی تواند چو شمع شد جان باز

تا که خوف و رجات می ماند