ترک جانت گوی آخر این که گفت

ورنه بر جان تو آید دور باش

گر وصال شاه می داری طمع

از وجود خویشتن مهجور باش

کز ضلالت نفس را مزدور باش

تو درافکن خویش و قسم تو ز دوست

خواه ماتم باش و خواهی سور باش