کز ضلالت نفس را مزدور باش

گر وصال شاه می داری طمع

از وجود خویشتن مهجور باش

ترک جانت گوی آخر این که گفت

تو درافکن خویش و قسم تو ز دوست

خواه ماتم باش و خواهی سور باش

چون بسوزی همچو پروانه ز شمع