صد توبه به یک کرشمه بشکستش

از لب ندهد میی و می داند

مخموری من ز نرگس مستش

بیچاره دلم که چشم مست او

بشکفت گل رخش به زیبایی

غنچه ز میان جان کمر بستش

از بس که بریخت مشک از زلفش