رویش بنگر که گفت مپرستش

چون بود بتی چنان که در عالم

بپرستندش که جای آن هستش

یک یک سر موی من همی گوید

نی نی که نقاب بر نمی دارد

تا سجده نمی کنند پیوستش

عطار دلی که داشت در عشقش