تا به کی گویم که آنجا کی رسم

عشق آن باشد که غایت نبودش

هم نهایت هم بدایت نبودش

کی بود کی چون نهایت نبودش

گر هزاران سال بر سر می روی

همچنان می رو که غایت نبودش