دلی که آب وصالش به جوی بود روان

چه یک دریغ که هر دم هزاربار دریغ

به هرچه درنگرم بی تو صد هزار افسوس

به هر نفس که زنم بی تو صد هزار دریغ

بسوخت زآتش هجر تو زار زار دریغ

چو لاله زار رخت شد ز چشم من بیرون

ز خون چشم رخم شد چو لاله زار دریغ