چو گل اندر هوای روی خوبت

که دل هم دام جان هم ارزن دل

مکن جانا دل ما را نگه دار

که آسان است بر تو بردن دل

به خون درمی کشم پیراهن دل

بیا جانا دل عطار کن شاد

که نزدیک است وقت رفتن دل