کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 205

مرا خود ز گیتی گه رفتن است

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 202

    چرا شد چنین دیو انبازتان

    #
  2. 203

    بترسم که در چنگ این اژدها

    #
  3. 204

    روان یابد از کالبدتان رها

    #
  4. 205

    مرا خود ز گیتی گه رفتن است

    انتخاب‌شده
  5. 206

    نه هنگام تندی و آشفتن است

    #
  6. 207

    ولیکن چنین گوید آن سالخورد

    #
  7. 208

    که بودش سه فرزند آزاد مرد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 205 از «بخش ۶ - برآمد برین روزگار دراز...» است.