عمر تو چه بیش و چه کم ای غلام

خود تو یقین دان که نیرزد ز مرگ

جمله جهان نیم درم ای غلام

عاقبت الامر چو مرگ است راه

پس غم عطار درین وقت گل

دفع کن از می به کرم ای غلام