چون زنم در هوای تو پر و بال

تا چرا رایگان گران توام

کینه گیری ز من نکو نبود

چون تو دانی که مهربان توام

که نه من مرغ آشیان توام

همچو عطار مانده باده به دست

کمترین سگ ز چاکران توام