گرچه می سوزم دهان در بسته ام

نی که از خطت زبانم شد ز کار

زان چنین دایم زبان در بسته ام

تو چنین پسته دهان و من ز شوق

آشکارا خون دل بگشاده ام

تا به زلفت دل نهان در بسته ام

پر گره دانست زلف تو که من