بی خودم کن ساقیا بگشای دست

نیستم زیرا که هست افتاده ام

می تپم چون ماهیی دانی چرا

زانکه از دریا به شست افتاده ام

زانکه در خود پای بست افتاده ام

دست دور از روی چون ماهت که من

دورم از رویت ز دست افتاده ام