عمرم گذشت در بچه طبعی و من هنوز

باری ز اهل ظلم قدم در کشیده ام

در گوشه ای نشسته بسی خون بخورده ام

بر جایگه فسرده بسی ره بریده ام

از حرص و آز چون بچه نا رسیده ام

هر روز در خزانه عطار کمتر است

دری که از سفینه دانش گزیده ام