چه می پرسی مرا کز عشق چونی

به صد مستی ز کفر و زهد جستم

پس از مستی عشقم گشت معلوم

که نفس من بت و من بت پرستم

همی هستم چنان کز عشق هستم

چه دانم چون نه فانی ام نه باقی

چه گویم چون نه هشیارم نه مستم