دشمن جان خویش را، در بن خانه یافتم

نعره زنان برون شدم، دلق و سجاده سوختم

طاعت و زاهدی خود، زیر میانه یافتم

چون دل من به نیستی، حلقه نشین دیر شد

بی سر و سروری شدم، قبله کافری شدم

رند و قلندری شدم، زهد فسانهافتم

چون بنمود ناگهم، آینه وجود روی