خونم بخوری و نیست یک شب

خونی کردم که آن نکردم

خونم به مریز از آنکه بس زود

من بی تو بسی به خون بگردم

تا از تو هزار خون نخوردم

کو سوخته تر کسی ز عطار

یک سوخته نیست هم نبردم