فتنه آن سنبلستان بناگوش آمدم

سرخ رو از چشم بودم پیش ازین از خون دل

زردرو از سبزه آن چشمه نوش آمدم

شغبه آن شکرستان شکربار ار شدم

خواب خرگوشم بسی دادی ندانستم ولیک

هم به آخر در جوال خواب خرگوش آمدم

کی بگردانم ز تو از هر جفایی روی از آنک