وصف می کرد از تو عطار اندر آفاق جهان

تو جفا کیش آمدی و من وفا کوش آمدم

عشق تو کاندر میان جان من شد معتکف

کی فراموشش کنم گر من فراموش آمدم

نک سخن ناگفته حالی گنگ و مدهوش آمدم