ندانم تا تو ای عطار گنج عشق کی یابی

هم از خشکی هم از دریا هم از گوهر فرو ماندم

ز بس کاندر خم چوگان محنت گوی گشتم من

چو گویی اندرین میدان ز پای و سر فرو ماندم

که از سودای گنج ایدر به رنج اندر فرو ماندم