خرمن من چو سوخت زان دریا

صفتی نیز در کمین دیدم

جان خود را چو از صفات گذشت

غرق دریای آتشین دیدم

ماه و خورشید خوشه چین دیدم

گفتی آن بحر بی نهایت را

جنت عدن و حور عین دیدم