که من در عمر خود باران ندیدم

کمال دیگران بر خود چه بندم

که من در خویش جز نقصان ندیدم

صدف را آن بود بهتر که گوید

فقیری بایدم همدرد و همدم

که می گوید که من سلطان ندیدم

تو ای عطار چون اینجا رسیدی