که می گوید که من سلطان ندیدم

صدف را آن بود بهتر که گوید

که من در عمر خود باران ندیدم

فقیری بایدم همدرد و همدم

تو ای عطار چون اینجا رسیدی

سخن گفتن تورا سامان ندیدم