تا چند خویشتن را در عز و ناز دارم

نی نی اگر چو شمعی این دم زدم ز گرمی

اکنون چو شمع از آن دم سر زیر گاز دارم

چون عز و ناز ختم است بر تو همیشه دایم

کارم فتاد و از من تو فارغی به غایت

نه صبر می توانم نه کارساز دارم

از بس که بی نیازی است آنجا که حضرت توست