چون در ره تو شیران از سیر بازماندند

کس دست من نگیرد چون دست رس ندارم

گفتی به من رسی تو گر ذره ای است صبرت

کی در رسم به گردت کان ذره بس ندارم

تا کی دوم به آخر شیری ز پس ندارم

زهره ندارم ای جان گرد در تو گشتن

زیرا که در ره تو تاب عسس ندارم