بحمدالله که از بود و نبودم

وگر دارم درین عالم ندارم

چو دل را می نیابم ذره ای باز

چرا خود را بسی ماتم ندارم

اگر شادی ندارم غم ندارم

چه می گویم که مجروحم چنان سخت

که در هر دو جهان مرهم ندارم