در خور تو هیچ آشیانه ندارم

عشق تو بحری است من چو قطره آبم

طاقت آن بحر بی کرانه ندارم

مرغ شگرفی و من ضعیف ستم کش

زهره ندارم که در وصل تو جویم

بهره ز وصل تو جز فسانه ندارم

رو که به یک بازیم که غمزه تو کرد