وامروز ز ساکنان خمارم

زان روز که درد عشق او خوردم

مانده است گرو به درد دستارم

دی ساکن کنج صومعه بودم

چون دانم داد شرح حال خود

فی الجمله نه کافرم نه دین دارم

کو در عالم کسی که برهاند