در عشق او دلی است مرا بی خبر ز خویش

تا عشق آن نگار چه سر داشت در سرم

غم می رسد به روی من از سوی آن نگار

شادی به روی غم که غم اوست رهبرم

وز هر چه زین گذشت خبر نیست دیگرم

تا بو که پای باز نگیرد ز خاک خود

با خاک راه رهگذر او برابرم