دستم نمی دهد که مسلم برآورم

چون همدمی نیافتم اندر همه جهان

از راز خویش پیش که یک دم برآورم

یک دم که پای بسته صد گونه درد نیست

چوگان کنم ز آه خود آخر سحرگهی

گردون چو گو به حجله طارم برآورم

عطار را چگونه رسانم به کام دل