صد و یک من چرا نمی دانم

گر یک است این همه یکی بگذار

که عدد را قفا نمی دانم

ور یکی نی و صد هزار است این

حیرتم کشت و من درین حیرت

ره به کار خدا نمی دانم

چشم دل را که نفس پرده اوست