جان گیر و برون بر از جهانم

گویند که صبر کن ولیکن

چون صبر نماند چون توانم

جانا چو تو از جهان برونی

زین مظلم جای خانه دیو

برسان به بقای جاودانم

بی تو نفسی به هر دو عالم