گشت چشمم غرق گوهر چون کنم

کشتی عمرم به غرقاب اوفتاد

مفلسم از صبر لنگر چون کنم

چشم بگشادم که بینم روی تو

لب گشادم تا کنم وصف تو شرح

نیست آن کار سخنور چون کنم

گفته ای بردوز چشم و لب ببند