تا گهرهای حقیقت فاش کردم در جهان

من چرا این راز را از خلق پنهان می کنم

نی خطا گفتم تو و من کی بود در راه عشق

جمله عالم تویی بر خویش آسان می کنم

با دل عطار دلتنگی فراوان می کنم