آواره ز خان و مان بر بوی تو می بینم

تا جان بودم در تن رو از تو نگردانم

زیرا که حیات جان باروی تو می بینم

بس عاشق سرگردان از عشق تو لب برجان

از عشق تو نشکیبم گر خوانی و گر رانی

زیرا که دل افتاده در کوی تو می بینم

هر جا که یکی بیدل از عشق تو بی حاصل