زو بپرسیدند کاخر تا کجا

گرچه من گنگم که گویا می روم

بارگاهی زد ز آدم عشق او

گفت بر یک جا به صد جا می روم

گفت روزی در به صحرا می روم

چون هویت از بطون در پرده بود

در هویت بس هویدا می روم